Wat doe je als schaakteam als je je eerste seizoens-wedstrijd dik verliest en je tweede tegenstander wordt geafficheerd als groepskampioen en kandidaat promovendus van dit seizoen? Een beetje team van Moira-Domtoren gaat dan niet overgave-bereid op de rug liggen, maar recht die rug en verzint een list. En het is gelukt, want wat niemand verwacht had, gebeurde toch: vrijdag 7 november won het vijfde van Moira-Domtoren van het derde van Oud Zuylen. Met het kleinst mogelijke verschil, maar wie van ons maalt daar om? We hebben natuurlijk vooral de rug schaaktechnisch gerecht. Hoe doe je dat in dit Carlsen-tijdperk? Niet door al je schaaktheorie-boeken weer eens door te worstelen, in dbases partijen van je tegenstander op te zoeken en te analyseren maar door gewoon te vertrouwen op je inzicht in stellingen, je subtiele zettechniek en combinerend vermogen. Met andere woorden: als een sluipmoordenaar je tegenstander in slaap sussen, en langzaam maar zeker toeslaan. Lees verder
Categorie archieven: Externe competitie
Resultaten in het verleden zijn geen garantie….
In april jl. boekten we nog een 5½-2½ overwinning op Utrecht 4. Maar reken jezelf nooit rijk door resultaten uit het verleden: donderdag 16 oktober won deze tegenstander van ons met dezelfde cijfers. In het mooie Denksportcentrum was de samenstelling van de teams ook wel wat anders. Vier spelers uit ons MDT-5 van vorig jaar zijn hogere teams van onze club gaan versterken: wij hebben iets van een opleidingsteam. We hebben door hun vertrek wel wat speelsterkte verloren. Daarnaast heeft Utrecht 4 goede zaken gedaan: samenwerking met jeugdschaakclub Magnus Leidsche Rijn om jongeren ook met volwassenen te laten schaken. Dat betekent dat een jongere met een trainer tot hun team zijn toegetreden, te weten deze keer aan het eerste en achtste bord. Prima initiatief, maar de tegenstanders zullen het merken! Wij om te beginnen. Lees verder
Nieuwe vierde bijt het spits succesvol af
Een afgebeten spits (foto Albertoke, uitsnede)
Het nieuwe vierde mocht dit seizoen van al onze teams het spits afbijten in de externe. Het nieuwe vierde? Ja, vorig jaar heetten we nog het derde. Niet dat we toen zo slecht speelden, we werden zelfs bijna kampioen. Maar Moira-Domtoren 4 (toen juist ‘het nieuwe vierde’) was in de parallelle poule 2C nog succesvoller, pakte daar de eerste plaats en mag dus nu als Moira-Domtoren 3 de strijd in de eerste klasse aangaan.
Ons team, dat voor ruim de helft uit oud-Amelisweerdspelers bestaat (wat op de SGS-webstek netjes wordt weergegeven met de afkorting ‘LNA’ achter de teamnaam), kreeg in deze vroege wedstrijd meteen een opponent van aanzien tegenover zich: Woerden 2. Tegen Woerden 3 hadden we vorig seizoen flink uitgehaald, maar het tweede van Woerden mag in onze nieuwe poule toch als een van de favorieten bestempeld worden. Zou het LNA-team ook het tweede seizoen bij Moira-Domtoren met een sof beginnen?
Lees verder
Het vierde is kampioen en promoveert
Ook de laatste teamwedstrijd van dit seizoen is door het enige echte kampioensteam van Moira-Domtoren gewonnen. Dinsdag 6 mei jl. won dit vierde uit en van Woerden 2. Al was het nipt: met 4½-3½. Ze kwamen terug van een 2-0 achterstand: tenslotte haalde Roland zoals het een captain betaamt de teamoverwinning binnen. Dit team promoveert nu na acht overwinningen en één gelijkspel als team naar de 1e klasse van de SGS. Bijzonderheid in deze laatste wedstrijd was dat Kylian meespeelde. Wat doe je als teamleider als je ineens een speler te kort komt? Roland Bijvank doet het dan zo: hij plukt zijn zoon thuis op en zet hem achter een schaakbord. Nou, Kylian wil altijd wel spelen. Hij verloor helaas, maar… dat bederft bij hem de pret niet.
Het vijfde sluit vrede na een bijzonder seizoen
De topborden aan het werk!
We hadden een bijzonder seizoen als vijfde team van Moira-Domtoren. Onvrijwillig werden we van vierde ineens een vijfde team van onze club; maar dat had gelukkig niets met interne waardering van onze schaakclub te maken. Toen kregen we het ‘verzoek’ van de SGS om onverdiend te promoveren: als derde in groep 3B hadden we daar geen recht op, maar de wedstrijdleider van de SGS nodigde ons uit: wat een externe waardering, we groeiden van trots. We hadden wel eens zin in heel andere schaakteams tegenover ons. Lees verder