De wedstrijd gaat beginnen! (foto: Kees Verweij)
Schaken is een avontuur. Tijdens de partij ben je op zoek naar ideeën, naar beslissende zetten en naar redding als je in gevaarlijk vaarwater bent geraakt. Noem het een queeste. Het vinden van een goede locatie lijkt soms wel een wedstrijd op zich, een barre zoektocht.
Voor de eerste KNSB-ronde kon de puzzel gelukkig vrij eenvoudig worden opgelost: we konden terecht bij buurthuis Burezina, waar het eerste en tweede team (team 3 t/m 6 waren nog vrij) het in een prima ambiance opnamen tegen Magnus Leidsche Rijn 1 en Schaakhuis 1. Koffie en thee en een zakje minikrentenbollen waren gratis beschikbaar voor de spelers, fris kon worden gehaald in de huiskamer van het buurthuis, waar deze zaterdag onder andere ook een repaircafé was.
Beeld van Jeanne d’Arc in de kathedraal van Reims (foto: Johnny de Kraker)
Het buurthuis is officieel gevestigd aan de Berezinadreef (een zijstraat van de Donaudreef in het rivierenkwartier van Overvecht-Zuid; de Berezina was in 1812 het toneel van een grote veldslag toen het leger van Napoleon zich terugtrok uit Rusland), maar de ingang ligt aan de Jeanne d’Arcdreef. Was het toeval dat een van de teamspelers van het tweede juist in de week voorafgaand aan de wedstrijd op reis (bedevaart?) de Franse stad Reims bezocht – beroemd om o.a. zijn champagnekelders – en aldaar in de kathedraal waar vroeger de Franse koningen werden gekroond een kaarsje brandde voor de veel te vroeg heengegane Jeanne d’Arc? Neen! Het nationaal symbool van Frankrijk en internationaal symbool van onverzettelijkheid waar de schakers van team 2 dit seizoen inspiratie uit gaan putten, had duidelijk op het bezoek geanticipeerd, noem het een minimirakel.
Buurthuis Burezina (foto: Bram van Reemst)
En dan de wedstrijd zelf: het eerste speelde remise tegen de jeugd van Magnus Leidsche Rijn. Kwamen we goed weg of was het te weinig? Feit is dat aan het slot van de wedstrijd bij 3-3 en een partij die zeker in remise zou eindigen in de andere nog gaande partij we goede uitzichten leken te hebben op een overwinning. De Magnusspeler wist echter knap de noodrem te vinden door in de stelling met ongelijke lopers zijn loper te offeren voor twee pionnen, waarna slechts een randpion restte die werd ondersteund door de verkeerde loper: remise dus en 4-4.
Het tweede redde het net niet tegen Schaakhuis 1: 3½-4½. Daarmee deed de thuisploeg zichzelf een beetje tekort, in de tijdnoodfase gingen enkele partijen met uitzicht op remise de mist in. Aan het slot streed alleen nog teamcaptain Dies de Dreu. Vorige seizoen redde hij in extremis een matchpunt voor team 3, deze keer moest Dies ondanks een pluspion berusten in remise: de vrijpion van zijn tegenstander was te gevaarlijk.
